نمی دونم اسم جشنواره ی دست های کوچک دعا به گوشتون خورده یا نه؟

بچه های کوچیک به خدا نامه می نویسند و پست می کنن نامه های برگزیده هم

در کتاب جشنواره چاپ میشه. دیروز خیلی اتفاقی ۳جلد از این نامه های چاپ شده به دستم رسید

اولش فکر کردم کتاب جمله های کوتاه برای بچه هاست به دوستم گفتم حوصله این کتابها رو ندارم اما اتفاقی یک صفحه رو باز کردم.

نامه ی همون صفحه بغضم رو در اورد:

خدایا سال گذشته چون بابای دختر عموم زینب شهید شد-دلم خیلی اتیش گرفت.

چون فقط مامانش پیشش. خدایا ازت می خواهم زینب را از من بیشتر دوست داشته باشی.

چون او تنهاست ولی من بابا و مامان دارم...

                                                                               حنانه السادات شکوری-۶ساله-تبریز

همین کافی بود تا اشکم هم در بیاد.....

                                                        

اگر این فرصت رو به شما می دادند چی می نوشتید؟


نمی دونم چرا ولی حال این روزهای من این طوریه